رَشتاک

روزی درخت تنومندی خواهی شد ...

رَشتاک

روزی درخت تنومندی خواهی شد ...

کُلُّ نَفْسٍ ذَآئِقَةُ الْمَوْتِ

شنبه, ۱۳ آبان ۱۳۹۶، ۰۱:۲۱ ب.ظ

گاهی فکر میکنم به عنوان کسی که داره روانشناسی میخونه چقدر میتونم روان یک نفر رو، رفتاراش رو و حتی شخصیتشو پیش بینی کنم؟! 

چقدر میتونم مثل استاد روانشناسی تربیتی بایستم پشت اون تریبون و با نگاه کردن به آدمای نشسته ی مقابلم تشخیص بدم که فلانی مضطربه فلانی ناراحته و فلانی خیلی بیش از حد خوشحاله و حتی فلانی با اون طرز نگاه کردنش قصد تقلب کردن داره! 

این توانایی قطعا نیاز به تجربه ی بالا داره ولی خب تکلیف منه نوپا چی میتونه باشه؟ 

یادمه ترم اول هر نظریه ای که توی مباحث اساسی اومده بود رو چندین بار میخوندم و سعی میکردم یه نمونه ی زنده از اون نظریه پیدا کنم . 

این تلاش کم کم به همه ی درسام منتقل شد و حالا هر درسی رو که میخونم حتما باید براش نمونه ی زنده ای پیدا کنم . 

اما حالا و توی این لحظه واقعا پشیمونم. منطقی نیست . شاید حتی مسخره هم باشه اما وقتی داشتم اصول مشاوره ی سالمندان رو میخوندم، ترسیدم ! 

ترسیدم چون از مرگ میترسم. از پایان، از ته! 

از اینکه توی اطرافیانم دنبال این نشونه ها میگشتم .. 

شاید باید اسم این کتاب رو میذاشتن "قدم به قدم تا انهدام انسان" وقتی داره مرحله به مرحله فرسایش جسم و روح انسان رو میگه تا وقتی که بالاخره همه چیز متوقف و مرگ محقق بشه . 

 




  • رآحیل

نظرات  (۲)

منم روان شناسی دوست دارم موفق باشید 
پاسخ:
ممنونم .. همچنین :)
من عاشق روانشناسی ام
یه دوست روانشناس دارم که تو این روزای بهرانی اومده به دادم برسه
خیلی خوشحالم
پاسخ:
^_^ روانشناسی هم عاشق شماست.
دوست خوب از موهبت های خداست ..
 ان شاءالله حال دلتون خوب باشه ♡

ارسال نظر

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی